شیرین کننده های مصنوعی در خون
24 اکتبر 2016- محققان به اندازه گیری میزان شیرین کننده های مصنوعی جذب شده در جریان خون کودکان و افراد بالغ پس از خوردن یک قوطی نوشابهی رژیمی پرداختند.
محققان انستیتوی ملی دیابت، گوارش و بیماریهای کلیوی در انستیتوی ملی سلامت، نتایج حاصل از این تحقیق را درمجله ی Toxicological & Environmental Chemistryمنتشر کردند.
محققان مقدار شیرین کننده های مصنوعی سوکرالوز و آسه سولفام پتاسیم که در طیف گسترده ای از غذاهای بسته بندی شده و نوشیدنی ها یافت می شود را در خون افراد اندازه گیری کردند.
از جمله شیرین کننده های مصنوعی دیگر می توان به ساخارین و آسپارتام اشاره کرد که اخیراً توجه زیادی را به خود معطوف کرده اند، زیرا این مواد شیمیایی بی اثر نبوده و مواد فعال آنها می توانند بر سوخت و ساز بدن تأثیر گذارند. با وجود مجوزهایی برای این مواد به عنوان مکمل های غذایی از طرف سازمان غذا و داروی آمریکا، نگرانیهایی در مورد امنیت این مواد و بخصوص اثرات بهداشتی طولانی مدت آنها وجود دارد. مصرف شیرین کنندههای مصنوعی در سراسر جهان افزایش یافته است زیرا مصرف قند بالا به انواع مشکلات سلامت از جمله چاقی و دیابت دامن زده است. صنایع غذایی در پاسخ به تقاضای مصرف کنندگان برای شیرین کنندههای مصنوعی در ارائه ی محصولات خوش طعم با محتوی قند پایین، از این مواد استفاده می کنند. اکثر مصرف کنندگان انتظار دارند که استفاده از شیرین کننده های مصنوعی (فاقد کالری یا با کالری بسیار کم) به کاهش وزن آنها منجر شود اما به شکلی متناقض ما شاهد افزایش وزن افراد در سراسر جهان هستیم.
با توجه به این زمینه، محققان مطالعهای را برای گسترش تحقیقات قبلی در زمینهی غلظت سوکرالوز و آسه سولفام پتاسیم در پلاسمای خون آغاز کردند. غلظت های شیرین کنندههای مصنوعی در پلاسمای خون بزرگسالان پس از مصرف دوزهای مختلف سوکرالوز همراه یا بدون آسه سولفام پتاسیم در نوشابه ی رژیمی مخلوط شده با آب گازدار یا آب ساده اندازه گیری شد. نتایج بدست آمده از این تحقیق با نتایج اندازه گیری همین مواد در خون کودکان مقایسه شد.
در این تحقیق از 22 فرد بزرگسال(18 تا 45 سال) و 11 کودک(6 تا 12 سال) که به هیچ بیماری شناخته شدهای مبتلا نبودند و از هیچ دارویی استفاده نمیکردند، برای انجام یک مطالعه ی متقاطع تصادفی ثبت نام شد. این پروتوکل توسط هئیت بررسی موسسهی ملی دیابت، گوارش و بیماریهای کلیوی (NIDDK) تصویب گردید.
نتایج این مطالعه نشان داد غلظت سوکوالوز در کودکان در مقایسه با بزرگسالان، پس از مصرف یک نوشابهی رژیمی 12 انسی به تنهایی دو برابر است. همین گروه در مطالعات پیشین خود اعلام کرده بودند که شیرین کننده های مصنوعی در شیر مادرانی که از مواد غذایی، نوشیدنیها یا داروهایی حاوی این شیرین کنندهها استفاده کردهاند، یافت میشود.
از آنجائیکه نوزادان توانایی کمتری برای خارج کردن این مواد از جریان خون از طریق کلیه ها (میزان فیلتراسیون گلومرولی تا 2 سالگی پایین است) دارند، احتمالاً غلظت این شیرین کنندههای مصنوعی در خون نوزادان به نسبت حتی بالاتر است.
این نتایج از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا قرار گرفتن نوازد در مراحل اولیهی زندگی در معرض این شیرین کنندههای مصنوعی ممکن است بر سلیقه ی غذایی، رژیم غذایی و سرنوشت متابولیک آنها در آینده تأثیر گذارد. از آنجائیکه کودکان معمولاً مقدار شیرینی بیشتری را نسبت به بزرگسالان ترجیح میدهند، آنها بویژه نسبت به شیرینی شدید ناشی از شیرین کنندههای مصنوعی آسیب پذیر هستند.
یافتههای این مطالعه همچنین این واقعیت را که برخی افراد مقدار نسبتاً کمی از شیرین کننده های مصنوعی و برخی مقادیر بسیار بالایی را جذب میکنند، پررنگ تر کرد. به طور کلی نتایج این مطالعهبه محققان برای طراحی و تفسیر مطالعات بسیار مهم در آینده به منظور درک بهتر تأثیر شیرین کنندههای مصنوعی بر سلامت ما، کمک خواهد کرد.
منبع وسایت:
Toxicological & Environmental Chemistry, 2016; 1 DOI: 10.1080/02772248.2016.1234754
www.sciencedaily.com/releases/2016/10/161024090351.htm